اين تپه كه توسط چارلز برني حفاري شده است يكي از چندين تپه باستاني دور درياچه اروميه است كه در 32 كيلومتري جنوب تبريز وغرب خسرو شهر قرار دارد.آثار به دست آمده متعلق به دوره هاي نوسنگي متاخر،دوره اول برنز قديم،دوره دوم برنز قديم و دوره آهن است. در اين تپه نيز منازل مسكوني با ديوارهاي خشتي گرد حياطي مستقل ساخته ميشدند و در حياط انباريهايي قرار داشت.ورودي خانه ها از روي سقف آنها بود و در به شكل امروزي نداشتند. سفالها دست ساز بودند و نقوشي ساده بر روي آنها وجود داشت.تيغه هاي سنگي و ظروف سنگي از اين تپه بدست آمده است.اجساد كف اتاقها دفن ميشدند.آثار به دست آمده از نظر تاريخي طيف گسترده اي را دارند و از دوره نو سنگي يعني حدود شش هزار سال پ م تا دوره عصر آهن يعني ششصد پ م طبقه بندي شده اند
فرهنگ يانيك مربوط به دوره تاريخي اواخر هزاره سوم پ م تا هزاره دوم پ م است. ظاهرا اين فرهنگ از سمت آناتولي به اين منطقه آمده است. سفال آن ظريف نازك خاكستري است كه نقوشي روي سفالها كنده شده اند. اين فرهنگ را ميتوان از درياچه اروميه تا الوند و همدان و دشت قزوين پي گيري نمود.خانه هاي دوره مفرغ قديم يانيك تپه پلان دايره دارند كه در مركز تيركي براي نگه داشتن سقف درآنها تعبيه شده است و سقف آنها از چوب و پوست بوده است. سفال اين دوره خاكستري دست ساز صيقل داده شده با نقوش كنده كاري است كه با گچ نقوش را پر ميكردند.

ماخذ : ايران در پيش از تاريخ اثر دكتر ص م شهميرزادي