تل ابليس در جنوب غرب كرمان 18 كيلومتري جنوب شرق مشيز قرار دارد. اين تپه توسط اهالي محل تخريب شده است و خاك آ ن براي كشاورزي استفاده شده است.در اين تپه ديوارها را با خشت و ملاط گل ميساختند.منازل ديوارهاي جداكننده اي داشتند كه با پشتيبانهاي خشتي تقويت ميشدند.ديوارها را با كاهگل اندود ميكردند. خانه ها چندين اتاق داشتند و. هر خانه دو اجاق داشت،. يكي در داخل و ديگري در خارج خانه. سفالهاي زيادي هم در اين تپه ديده ميشود.آنها را به چندين گروه تقسيم بندي كرده اند.سفال لاله زار خشن، سفال بردسير،سفال ابليس2،سفال نجف آباد ، علي آباد و حيدر آباد. اشياي سنگي مانند هاون كاسه،انواع ساينده، سنگ ساب تبر سنگي،پيكرك سنگي و ابزارهاي سنگي در اين تپه از دل خاك بيرون‌آورده شد. همچنين اشياي استخواني،صدفي،گلي متعدد، احجار كريمه ،اشياي فلزي مسي و انواع اجسام گلي از اين تپه بدست آمده است. آنها اجساد را در كف ساختانها دفن ميكردند. اين تپه معرف دوره استقرار روستاها در جنوب شرق ايران است. افراد ساكن اين تپه در هزاره پنج پ م در خانه هايي با بيش از يك اتاق كه با خشت دست ساز ساخته ميشد زندگي ميكردند.كشاورزي و دامداري كار آنها بود. آنها با مردم ميانرودان ارتباط فرهنگي و تجاري داشته اند.

ماخذ : ايران در پيش از تاريخ اثر دكتر ص م شهميرزادي