در غرب اصفهان كوهي به نام آتشگاه قرار دارد و بر فراز آن آتشگاهي از دوران ساسانيان به جاي مانده است كه بعدها در دوران اسلامي نيز آثار ديگري به آن افزوده شده است. اين بنا از خشتهاي بزرگ با ملاط خاك رس ساخته شده است و پلان آن دايره است. ابن خرداد در قرن سوم از اين آتشگاه نام برده است. در قرن چهارم نيز ابن حقول در كتاب صوره الارض مينويسد :ماربين در مغرب اصفهان واقع است ..در اين بخش تل بزرگي مانند كوه است و بر آن قلعه اي بنا شده و در آن آتشگاهي است كه ميگويند آتش آن از آتشهاي ازلي است.مافروخي مورخ قرن پنج بناي آتشگاه را به مهر يزدان ملكي ازملوك طوايف ناحيه لنجان نسبت ميدهد.مسعودي در مروج الذهب ميگويد در اين محل بت خانه اي بوده كه گشتاسپ پس از اينكه دين مجوس را برگزيد بر جاي بت خانه آتشگاهي بنا نمود. حمد الله مستوفي قزويني احداث اين آتشگاه را به بهمن فرزند افراسياب نسبت ميدهد
حمزه اصفهاني در كتاب اصفهان خود كه هم اكنون در دست نيست و فقط ميتوان اشاراتي به آنرا پيدا كرد آورده است : كه اين كوه را كه اكنون آتشگاه خوانند از جمله بيوت عبادات بوده است در عهد طهمورث، و آن را مينودز خوانده اند و بتان نهاده بودندي بسيار، چنان كه از جمله شهرهاي مشرق آنجا آمدندي به حج كردن تا روزگار گشتاسف، و اسفنديار به فرمان پدر آنرا از بتان خالي كرد و آتشگاه كردو هم بر آن بماند ، تا شاه اسكندر آنرا خراب كرد، و چنان آورده اند كه طهمورث آنجا نهاده است
علاوه بر آتشگاه در شمال و شمال شرقي كوه آثار اتاقهايي مشهود است. اين آتشگاه از بيرون به شكل دايره است و از داخل به صورت هشت ضلعي ديده ميشود.